Prof. Mirosław Piotrowski o brutalnej grze politycznej: Spór o Trybunał Konstytucyjny to teatr, za który zapłacą Polacy
Miniony tydzień przyniósł kolejne zawirowania zarówno na globalnej, jak i krajowej scenie politycznej. Od politycznych przetasowań w Stanach Zjednoczonych, przez pogłębiający się kryzys wokół najważniejszych instytucji państwowych w Polsce, aż po dramatyczne spadki poparcia dla niedawnych faworytów wyborczych. O kulisach władzy, politycznym teatrze, rosnących cenach i prawdziwych motywacjach rządzących dyskutowano w najnowszym, piątkowym wydaniu programu na antenie telewizji Niezależny Lublin. Prowadzący poddał surowej ocenie ostatnie wydarzenia, a zaproszony ekspert obnażył mechanizmy, którymi kierują się liderzy głównych partii politycznych w Polsce.
Rozwinięcie
– Panie profesorze, można by orzec, że to miesiąc jakiejś dziwnej klęski na każdym froncie. Partia Szymona Hołowni szoruje po dnie, osiągnąwszy 0% stała się zupełnie „bezalkoholowa”, premier zbiera reprymendy od głowy państwa, a za oceanem prezydent Trump ponosi klęskę w wyborach połówkowych, tracąc grunt pod nogami. Został tak zwaną kulawą kaczką? – rozpoczął dyskusję prowadzący program, Marcin Truk.
– Prezydent Trump pozostaje na stanowisku i jest głównodowodzącym, ale zgoda – jego pozycja została drastycznie osłabiona – odpowiedział prof. Mirosław Piotrowski. – Z punktu widzenia demokratów to dzień świętowania, mają nadzieję na przejęcie pełni władzy za dwa lata. Ale co doprowadziło do tego dramatu Republikanów? Donald Trump po prostu nie dotrzymał słowa. Obiecywał, że Amerykanom będzie się żyło lepiej, tymczasem koszty życia i ceny paliw drastycznie wzrosły. Zwykli obywatele widzą, że miliarderom, takim jak Elon Musk, powodzi się świetnie, a ich własne portfele są coraz cieńsze. Do tego doszły niespełnione obietnice o zakończeniu wojny na Ukrainie i niewikłaniu USA w inne konflikty, jak ten z Iranem. Obywatele to widzą i rozliczają polityków przy urnach.
Temat błyskawicznie przeniósł się na polskie podwórko, gdzie polityczne rozliczenia również przybierają na sile, choć – jak zauważyli rozmówcy – w formie spektaklu, który ma przykryć realne problemy.
– Przekładając to na nasz grunt, mamy swoiste lustrzane odbicie. Spór o Trybunał Konstytucyjny przybiera formy farsy. Obie strony barykady rozbijają miasteczka, śpiewają piosenki, a polityka rządu Donalda Tuska sprowadza się do działań siłowych, dokładnie tak jak w przypadku przejęcia Telewizji Polskiej. Znowu mamy wejście „na rympał”. Czy to ma w ogóle jakiś sens? – dopytywał red.
– Ci politycy nie są dziećmi, to są cwani gracze, a to, co widzimy przed TK, to polityczny teatr, jarmark robiony pod kątem przyszłych wyborów – ocenił surowo M.P. – Ten spór trwa 11 lat i żadnej ze stron nie zależy na jego rozwiązaniu. Zarówno Tuskowi, jak i Kaczyńskiemu zależy na eskalowaniu konfliktu, by polaryzować scenę polityczną. Elektorat Platformy Obywatelskiej klaszcze, bo widzi, że rząd rzekomo „przywraca praworządność”, choć prawnicy, tacy jak prof. Matczak czy Helsińska Fundacja Praw Człowieka, mówią wprost o bezprawiu. Z drugiej strony PiS konsoliduje swój twardy elektorat. To sytuacja „win-win”. Dzięki temu nikt nie patrzy rządzącym na ręce w kwestii niespełnionych 100 konkretów na 100 dni, a PiS unika odpowiedzialności za swoje wcześniejsze błędy.
Prowadzący zauważył, że ta taktyka pozwala na stopniowe eliminowanie konkurencji i zawłaszczanie kolejnych instytucji przez głównych graczy.
– Czyli obie duże partie lubią zjadać swoje przystawki. Z jednej strony Konfederacja, z drugiej Trzecia Droga. A teraz Platforma prawdopodobnie wymyśli kolejny „chwyt”, by wejść na bagnetach do innej instytucji. Kto będzie następny? Prezes NBP Adam Glapiński? – zastanawiał się red.
– Oni nie bujają w obłokach, cel mają już upatrzony i jest nim właśnie prezes Narodowego Banku Polskiego – potwierdził M.P. – Narodowy Bank Polski ma w tej chwili gigantyczne rezerwy złota, największe w historii. Ale prezes Glapiński nie chce się dzielić zyskiem z rządem, woli inwestować w kruszec. Zmiana prezesa pozwoliłaby wykazać sztuczny zysk i zasypać potężną dziurę budżetową, którą tworzy obecny rząd. Będą działać skokowo: od Telewizji, przez Trybunał, aż po bank centralny. Wszystko, by utrzymać władzę, zepchnąć na margines mniejsze partie jak Polska 2050 Szymona Hołowni, który dziś szoruje w sondażach blisko zera, i przetrwać do wyborów.
W rozmowie nie mogło zabraknąć wątku ekonomicznego. Gość i prowadzący zgodnie podkreślili, że za tę polityczną wojnę najwyższą cenę zapłacą zwykli obywatele.
– Śmichy chichy, ale uciekamy od kluczowych problemów. Ceny nośników energii i paliw rosną. Pieniądze w portfelach tracą na wartości, a my zaczynamy dążyć do funkcjonowania „za miskę ryżu”. O resecie konstytucyjnym możemy zapomnieć, prawda? – podsumował gorzko red.
– Żaden reset konstytucyjny nie nastąpi, nie ma takiej woli – skwitował M.P. – Rzeczywistość skrzeczy. Ceny gazu na stacjach dobijają do 4 złotych, prąd drożeje. Rządzący zrzucają winę na Unię Europejską, na absurdalny Zielony Ład, który ma wyeliminować tanie, stabilne źródła energii, by wmuszać nam drogie pompy ciepła i wiatraki. Ale to przecież europosłowie wszystkich głównych partii – od PiS po PO – popierali te unijne dyrektywy. Nikt nie pojedzie do Brukseli i nie powie twardo „nie”. Zamiast tego będą nas mamić sztucznymi dopłatami i rozdmuchiwać kolejne spory instytucjonalne, byśmy nie zauważyli, jak państwo zbliża się do gospodarczej ściany.
Zakończenie
Dyskusja w telewizji Niezależny Lublin obnaża smutną prawdę o polskiej scenie politycznej. Obserwowane na co dzień awantury – od sporów wokół Trybunału Konstytucyjnego po przepychanki o fotel prezydencki – okazują się w dużej mierze precyzyjnie wyreżyserowanym teatrem, mającym na celu jedynie konsolidację elektoratów dwóch zwalczających się obozów. W cieniu tych wojenek politycznych ważą się losy polskiej gospodarki, niezależności finansowej (rezerwy złota NBP) oraz portfeli zwykłych obywateli. Wymowna puenta programu nie pozostawia złudzeń: dopóki wyborcy nie zaczną rozliczać polityków z realnych działań i gospodarczych konsekwencji ich decyzji, dopóty na naszych oczach będzie odgrywana ta sama polaryzująca i niszcząca państwo sztuka.
